RINGWORM
Zorgen en problemen
Picture

English Dutch German

[Vertaald door Karin Sandbergen.]

Door Sibylle Nagel.
(© Sibylle Nagel, Cattery of GreyGables, Duitsland.
Met toestemming herdrukt.)

Veel fokkers zijn ervan op de hoogte, maar niemand praat erover. Zodat, als de diagnose "ringworm" (Microsporum canis) bij een of meer van uw katten wordt vastgesteld, u er hoogstwaarschijnlijk nog niet eerder over hebt gehoord en u zich aanvankelijk niet zult realiseren wat die diagnose inhoudt. Al snel nadat u meer leest en hoort over de ziekte, zult u zeker geschokt zijn. In feite is het een diagnose die u niet moet negeren of te licht moet opvatten. Ringworm is zeer besmettelijk en omdat het een zoönose (een infectieziekte die kan worden overgedragen van dieren op mensen) is, kunnen u, uw kinderen en vrienden, maar ook andere dieren in uw gezin besmet zijn.

Wij zijn geen dierenartsen en willen dan ook niet beweren dat de volgende informatie volledig is, maar we kregen zelf te maken met een Microsporum canis infectie in onze cattery en willen onze ervaring en kennis met u delen. We zullen proberen u enige informatie en een idee te geven wat u moet doen. Laten we beginnen met te zeggen dat de ziekte voor 100% te genezen is. Houd moed! U kunt ervan af komen als u de volgende regels in acht neemt:

  1. U moet beseffen dat de behandeling van uw dieren en het desinfecteren van de omgeving weken (of maanden) in beslag neemt, en dat u heel veel kracht, discipline, doorzettingsvermogen en paar goede vrienden, die u tijdens moeilijke perioden (die er zullen zijn) ondersteunen, nodig zult hebben.
  2. Totdat u een betrouwbare uitslag van het laboratorium krijgt, die negatief is voor ringworm, zult u zich aan een strikte quarantaine moeten houden. U kunt absoluut geen bezoek ontvangen of bij mensen op bezoek gaan, vooral diegenen met dieren of kinderen. U kunt tijdens deze periode geen katten kopen of verkopen of nesten krijgen of zelfs maar shows bezoeken.
  3. U hebt een strikt behandelplan nodig. Een goed geïnformeerde dierenarts zal u wekenlang moeten ondersteunen, het liefst eentje die huisbezoeken aflegt.
  4. U zult al uw katten moeten behandelen, ongeacht of zij symptomen van ringworm vertonen, tenzij er een mogelijkheid is om de katten wekenlang van elkaar te scheiden. Maar pas op: Wees u ervan bewust dat ze allemaal sporendrager kunnen zijn, omdat ringworm vaak geen symptomen vertoont of veroorzaakt en plotseling uitbreekt bij een enkele kat in een groep. Het is zo dat dermatologen zeggen dat ongeveer 40% van langharige katten drager is en dat ongeveer 20% van de mensen besmet wordt.
  5. Als er andere dieren in uw gezin zijn, kunnen ook zij besmet worden (bijvoorbeeld honden en cavia's) en zullen in het geval van een besmetting behandeld moeten worden, net als uzelf. Als er kittens zijn, zult u speciale aandacht aan een aantal andere zaken, waar we het verder in het verhaal over zullen hebben, moeten schenken.
  6. Houdt u er alstublieft rekening mee dat u misschien ook behandeld moet worden. En wees voorzichtig als er kinderen in uw gezin zijn. Hun immuunsysteem is vaak niet sterk genoeg en zij krijgen te maken met ernstige uitbraken van schimmelinfecties.

De ziekte en haar ziektebeeld

We houden dit hoofdstuk kort, omdat u informatie van het internet en uit boeken kunt halen. Ook uw dierenarts kan u zeker meer vertellen.

Verschillende schimmelsoorten komen voor bij katten. Microsporum canis is de meest voorkomende - en komt, ondanks de naam (canis = van de hond), vaker voor bij katten dan bij honden. Schapen, paarden en vee kunnen dragers zijn. De sporen van deze zogenaamde dermatofyt, (over)leven op huid, in en op haarschachten en in de omgeving. Ronde, kale plekken op de huid ondersteunen de diagnose. De sporen zijn zeer resistent en er wordt gezegd dat zij gemakkelijk 2 jaar kunnen overleven (en steeds maar opnieuw uitbraken veroorzaken) als er geen behandeling plaatsvindt.

Op de foto's hieronder ziet u hoe ringworm eruit kan zien:

Het begint vaak op de oren... Microsporum Canis bij een volwassen kater.
© Family Roth

Microsporum rond de mond en neus van een jonge kater.
© Sibylle Nagel

Hoe we erachter kwamen dat we het hadden ... Eerste tekenen ... Eerste dagen

We kregen een telefoontje van een vriendin, die de week ervoor met haar kinderen bij ons op bezoek was geweest. Zij vertelde dat haar dochter een rode, ronde plek op haar lichaam had en dat een van haar twee katten kale plekken op zijn oren en lichaam had. Haar dierenarts zei dat het een schimmel zou kunnen zijn. We onderzochten meteen onze vijf volwassen katten en troffen heel kleine (ongeveer 2mm) ronde, kale plekken aan op een oor van onze jongste kater. Nog dezelfde dag gingen we met hem naar de dierenarts en hij bevestigde ons vermoeden dat het een schimmel zou kunnen zijn. Er werd huid en haar verzameld om op kweek te zetten en de dierenarts vertelde ons dat we ongeveer twee tot vier weken daarna de uitslag en een duidelijke diagnose konden verwachten. De dierenarts vertelde ons dat het naar alle waarschijnlijkheid een Microsporum canis infectie was en stelde voor een behandelplan op te stellen als de uitslag zijn vermoeden bevestigde. Dit was de eerste keer dat we over Microsporum canis hoorden, het thuis op de computer googleden en ontzettend schrokken. Als het Microsporum was, konden al onze katten ermee besmet zijn. We hadden kittens van drie weken rondlopen. We kregen het afschuwelijke beeld dat ze allemaal hun vacht konden verliezen of zouden sterven aan een schimmelinfectie! Hoe konden we wekenlang wachten! 's Avonds ontdekten we een donkere plek op een van de oren van een poes. De plek was rond, donkerder dan normale huid en we konden gemakkelijk haar en huid afschrapen. Het leek duidelijk dat onze katten getroffen waren door een besmettelijke ziekte. We besloten niet af te wachten, maar ondernamen binnen enkele dagen actie en deden er alles aan om zo snel mogelijk van het probleem af te komen. De volgende dag gingen we naar onze huisarts om te praten over een behandeling voor zowel ons als onze katten. Op dat moment hadden wij nog geen plekken. Maar die kwamen later, hoewel ik vanaf het eerste moment dat ik het vermoeden had pillen nam tegen de schimmel.

Manieren om Microsporum canis vast te stellen

Er zijn verschillende methoden om te testen of u te maken heeft met een uitbraak van Microsporum of dat uw onder behandeling zijnde katten, het nog steeds hebben of vrij zijn van Microsporum. Deze zijn:

  1. Wood's test en ultraviolet licht (black light
    Uw dierenarts kan gebruik maken van de zogenaamde Wood's lamp. In veel maar helaas niet in alle gevallen kunnen de schimmeldraden onder ultraviolet licht (black light) worden gezien als lichtgevende appelgroene plekken. Maar houd er rekening mee dat u de groene plekken niet op huid ziet. Deze manier is helemaal niet betrouwbaar. We besloten een goedkope, zogenaamde urine detector (ultraviolette lamp) aan te schaffen en onderzochten onze katten en ons hele huis in het donker. Bij de twee katten met een zichtbare ringworminfectie (plekken), zagen we slechts een zeer licht groen schijnsel op de oren. We beschenen het hele huis met ultraviolet licht en ontdekten geen groene plekken maar veel geelachtige sporen en vlekken en moesten lachen om de geelgroene tint van onze huid. Een paar weken later ontdekten we de eerste lichtgevende plekken bij twee van onze kittens en toen wisten we hoe Microsporum eruit zag. Wees er dus zeker van: ALS u de sporen ziet, herkent u ze meteen. Ze zijn echt groen en lichtgevend.
  2. Microscopisch onderzoek
    Haar- en huidmonsters, die zijn afgenomen voor een laboratoriumtest, zullen eerst onder de microscoop bekeken worden. Opgelost in een speciale vloeistof, kunnen sporen worden ontdekt, maar niet in alle gevallen.
    We namen verschillende malen monsters van al onze katten, maar kregen nooit een positieve uitslag waarbij sporen werden ontdekt, zelfs niet bij de katten die werkelijk waren besmet. Een van de katten testte positief, maar uit de kweek bleek dat dit een niet ziekteverwekkend iets was, dat ze had opgelopen door in de aarde van ons kattengras te rollen en het was geen Microsporum of Trichophyton. Als u daarom dus een negatieve microscopische testuitslag krijgt, betekent dit niet dat uw kat vrij is van Microsporum. En als u een positieve microscopische testuitslag krijgt, zegt dat u niet welke soort dermatofyt uw kat onder de leden heeft.
  3. Kweek
    Dit is de enige betrouwbare manier om Microsporum canis vast te stellen en u te vertellen of uw kat al dan niet vrij is van Microsporum. Om een eerste, duidelijke diagnose te krijgen, die u voorbereidt op de behandeling, moeten haar en huid van de besmette kat worden verzameld en naar een laboratorium worden gezonden. Helaas neemt de test weken in beslag. Als uw kat besmet is en de schimmelkweek neemt snel in omvang toe, kunt u de uitslag na een of twee weken verwachten. Als dit niet het geval is, zult u op de uiteindelijke uitslag moeten wachten, die pas vier weken nadat men met de kweek is begonnen, beschikbaar is. Kweken zijn in het begin nodig, vervolgens van tijd tot tijd gedurende de behandelperiode en na de behandeling om er zeker van te zijn dat de ringworm is verdwenen. Aanvankelijk namen we monsters drie en zes weken nadat we met de behandeling waren begonnen, maar de tijd die u ervoor neemt hangt af van uw behandelplan. Dit zullen we verder in het verhaal uitleggen. Na enige tijd kunt u collectief monsters nemen, maar het is beter om van elke kat apart een monster te nemen om een duidelijke uitslag te krijgen. Monsters moeten genomen worden door middel van een zogenaamde BORSTELTEST, waarbij een schone, pas gekochte tandenborstel wordt gebruikt. Laat de borstel niet in aanraking komen met andere materialen, uw handen of de tafel. Houd de borstel altijd schoon voordat u de vacht van uw kat in verschillende richtingen borstelt en dan vooral op en achter de oren en om de kraag (waar infecties vaak beginnen). Stop de borstel vervolgens in een papieren zak of een papieren omslag (om te voorkomen dat sporen zich aan plastic materiaal hechten) en dan in een plastic zak, die u zorgvuldig moet sluiten. Vergeet niet een papier met de naam van het desbetreffende dier in de zak te doen of op de zak zelf te vermelden!

De eerste stappen... Tussen vermoeden en diagnose

Wees erop voorbereid dat de wachtperiode op de diagnose aan de hand van een kweek een verslechtering van de symptomen bij uw dieren en schommelingen bij uzelf teweegbrengt. U zult veel informatie over Microsporum canis te lezen en te horen krijgen. U zult twijfelen en uzelf afvragen of het werkelijk zo moeilijk is als mensen u vertellen. U zult beseffen hoe duur de behandeling is, uzelf afvragen of het echt nodig is en of het niet goedkoper kan door de gebruikelijke behandelplannen te beperken en het op uw eigen manier te doen. Als u uiteindelijk beseft dat dit geen optie is, kunt u schrikken, in paniek raken en waarschijnlijk nachtenlang niet slapen.

Als u eenmaal heeft geaccepteerd dat er geen andere uitweg is behalve dan u aan uw behandel- en desinfecteerplan te houden, zult u meteen beginnen. Natuurlijk zal uw dierenarts u geen medicatie voorschrijven voordat de uitslag van het laboratorium er is. Maar er zijn dingen die u al kunt doen. We willen u graag vertellen wat wij hebben gedaan, maar natuurlijk zijn er andere mogelijkheden en u (en uw dierenarts) zullen moeten beslissen welke geschikt zijn voor uw probleem.

  1. Behandeling met Lufenuron
    We ontdekten dat goede resultaten bij de behandeling van Microsporum canis door Benziony en Arzi werden bereikt bij het gebruik van Lufenuron (een ingrediënt in het dierkundige vlooienmiddel PROGRAM) tegen dermatofyten. Hun eerste onderzoek (in 2000) met een aanbevolen dosis van 30 mg per kg lichaamsgewicht bij katten, bleek echter niet effectief genoeg te zijn en er vonden vele terugvallen plaats. In 2001 stelden ze het medicatieplan bij en raadden vanaf toen 110 mg per kg lichaamsgewicht voor katten in catteries aan. Een tweede behandeling, na twee weken, werd ook aanbevolen en liet goede resultaten zien, omdat veel katten maandenlang vrij van ringworm bleven.
    Onze dierenarts stelde zich sceptisch op, maar omdat er geen bijwerkingen bekend waren, besloten we Lufenuron te proberen en behandelden al onze katten (behalve de zogende poes en haar kittens) drie dagen nadat het vermoeden van Microsporum canis was gerezen en wederom na twee weken. We kunnen niet zeggen of Lufenuron enig effect had op de kater met de ergste besmetting, omdat hij na enige dagen het grootste gedeelte van zijn kraag had verloren en omdat wij zijn plekken plaatselijk behandelden (zie het volgende hoofdstuk). Maar de andere volwassenen (behalve weer de zogende poes) kregen geen plekken, hoewel twee van hen op een later tijdstip een licht positieve kweekuitslag kregen. Bij de poes met de donkere plek op haar oor leek het te werken. Na een week reageerde de poes goed op de behandeling en de vacht op haar oor begon weer te groeien, wat overeen komt met het onderzoek van Benziony en Arzi, waaruit bleek dat ongeveer 5 dagen na toedienen van Program dit bij de meeste katten het geval was. De donkere kleur op dit kleine, korstige, stukje huid verdween na enkele weken bij deze poes. Niettemin kreeg zij op een later tijdstip haar systemische behandeling, net als alle andere katten.
    Het kan misschien een alternatief zijn als u maar een of twee katten heeft, als u niet fokt en u tijd genoeg heeft om behandelmethoden te testen. Het kan ook een idee zijn om uitbraken van ringworm te voorkomen. We zijn er echter niet zeker van of Lufenuron / Program helpt om sporen bij dragerkatten te vernietigen. Wij denken van niet. Als u alleen maar Lufenuron gebruikt, zult u ook zeker borsteltesten moeten doen.
  2. Plaatselijke behandeling van ringwormplekken
    Veel dierenartsen zullen IMAVEROL aanbevelen voor de plaatselijke behandeling van ringwormplekken, zelfs voordat er een duidelijke diagnose is. We smeerden ongeveer twee weken lang Imaverol op de plekken, maar het leek de uitbreiding van de ringworm bij onze jonge kater niet tegen te houden. Toen we erachter kwamen dat het in Duitsland niet is goedgekeurd voor katten (alleen voor honden en paarden), besloten we het niet langer aan onze katten te geven en het uitsluitend als verstuiver te gebruiken voor het desinfecteren van slaapplaatsen en klimbomen. In plaats daarvan, na twee weken toediening van Imaverol (we waren nog steeds in afwachting van een diagnose door middel van kweek, omdat microscopisch onderzoek negatief was gebleken), begonnen we met het smeren van Lamisil crème (geen Lamisil Once!), dat terbinafine hydrochloride bevat, op de plekken en we denken zelf dat dit het meeste effect had. U moet het op de plek zelf smeren en vooral ook op het gebied rondom de kale plekken. Ringworm breidt zich uit rondom de plekken, sporen bevinden zich op haarschachten. Behandel ook de vacht rondom de plekken! U moet dit wekenlang dagelijks doen, totdat er geen teken meer is van een rode, korstige huid met ringworm. We brachten de crème 's ochtends en 's avonds aan. Maar u kunt ook andere middelen tegen schimmel gebruiken, die miconazol, terbinafine, clotrimazol of ketoconazol bevatten, bijvoorbeeld Canesten crème (dat goed werkte bij de kat van onze vriendin). Als u de ogen of de huid rondom de ogen moet behandelen, kunt u Pima Biciron N gebruiken, dat bedekt schimmels.
  3. Homeopathische middelen
    Voor elke ziekte zijn er altijd verschillende homeopathische medicijnen, die u kunt overwegen - afhankelijk van het individuele gestel. Omdat we niet altijd de mogelijkheid of tijd hebben om HET medicijn voor het ene bijzondere dier te vinden, zijn er combinaties van producten, die bepaalde gebieden bestrijken. We hebben het over huidziekten en we vonden dat SAPONARIA COMP het best werkte, dagelijks in de waterbakken, samen met ECHINACEA, dit laatste om de weerstand te verhogen. We konden de aanbevolen PSORINUM nergens krijgen en moesten Saponaria Comp in Zweden bestellen, met hulp van onze vrienden. We denken dat het geven van Saponaria aan onze katten en kittens eraan heeft meegeholpen om een ernstige uitbraak te voorkomen.

Behandelperiode

Na twee weken kregen we eindelijk de uitslag voor onze jonge kater. Hij bleek een lichte Microsporum canis infectie te hebben. Licht? Op dat moment had hij geen vacht meer om zijn nek en zag er eerder uit als een gier dan een Maine Coon kater. We hadden hem al een eerste inenting tegen dermatofyten gegeven en nu begonnen we met een behandelplan voor de cattery, bestaande uit een systemische en homeopathische behandeling van dier en mens, een inenting tegen dermatofyten, het desinfecteren van het huishouden en alle kleren. Gelukkig had ik de kans om thuis te kunnen blijven gedurende de komende weken. En ik kan u vertellen dat het nodig was. Een huis van drie verdiepingen ontdoen van Microsporum Canis is een werk dat wekenlang 12 uur per dag in beslag neemt en het zal niet eenvoudiger zijn in een appartement! Het nam ongeveer 6 weken van behandelen en desinfecteren in beslag, totdat - na 9 weken - we een uitslag kregen die voor al onze katten in aparte kweken negatief was voor Microsporum. We zullen die tijd nooit meer vergeten!

  1. Desinfecteren van het huis
    Dit is een zeer belangrijk punt! Microsporum sporen kunnen 12 tot 24 maanden overleven als zij niet worden verwijderd en zullen telkens weer nieuwe besmettingen veroorzaken. Desinfecteer en maak uw huis daarom zorgvuldig schoon! U zult sporen in of op vloeren zeker kunnen verwijderen door bleek te gebruiken. Ook ozon vernietigt sporen, maar u kunt niet in een kamer verblijven waar een ozonisator in werking is! Uw dieren ook niet! Dit is waarom het een logistieke onderneming is om kamer na kamer in uw appartement of huis te ozoniseren. Maar het lukt u niet zonder ozon!
    • We maakten de vloeren in alle kamers elke dag schoon met bleek. Azijnzuur in water doodt ook sporen, maar wees voorzichtig! Het moet wel verdund worden!
    • We maakten tafels en andere meubelen schoon met bleek of desinfectiemiddel.
    • We spoten dagelijks desinfectiemiddel op de klimbomen, in kattenbakken en op speciale plekjes (kattenbankjes en kussens).
    • Alle vloerkleden, gordijnen en andere soorten van woningdecoratie die we niet nodig hadden, stopten we in plastic zakken en gooiden ze weg.
    • We verwijderden banken, matrassen en klimbomen, vooral uit de kamer waar de katers sliepen en gooiden ze weg.
    • We kochten een ozonisator en gebruikten deze dagelijks (kamer na kamer) totdat alle uitslagen negatief waren (en sindsdien wekelijks).
    • We borgen onze kleren op in een speciale kamer, waar de katten niet mochten komen, en ozoniseerde deze regelmatig. Niettemin kregen we allebei een Microsporum plek (de één op een arm, de ander op een been) waarvoor we behandeld moesten worden.
    • We wasten alle kleren met een hygiënisch wasmiddel.
    • De katten mochten overdag door het huis lopen, maar we lieten geen katten bij ons op bed slapen.
    • We vormden drie kleinere groepen (katers, poezen, zogende poes met kittens) en lieten ze in drie verschillende kamers slapen, die werden schoongemaakt en geozoniseerd voordat we ze er 's avonds in opsloten (na een crèmebehandeling of desinfecteren van de vacht).
    • Voor de zogende poes en haar kittens gebruikten we twee kamers, de ene werd geozoniseerd als ze in de andere kamer verbleven en andersom. Op die manier lukte het ons ze sporenvrij te houden en ze hadden ook geen last van een uitbraak, hoewel hun moeder in de buurt van de besmette kater was geweest, voordat hij last kreeg van ringwormplekken.
    • We verwijderden dagelijks alle kattenharen en ozoniseerden zowel de kattenmanden, de kattenbakken als de dweilen en alles wat u maar kunt bedenken.
  2. Strikte quarantaine
    Om strikte quarantaine te behouden, is het zeer belangrijk om infectie en nieuwe infectie van dieren en mensen te vermijden.
    • We brachten onze familie en vrienden op hoogte dat zij ons een tijdje niet zouden zien.
    • We ontvingen wekenlang geen bezoek (behalve de dierenarts).
    • We gingen wekenlang niet bij mensen op bezoek. Tijdens de eerste weken ging ik niet naar buiten, mijn man ging naar zijn werk nadat hij een douche met Ketaconazol had genomen en nadat hij kleren had aangetrokken die door middel van ozon waren gedesinfecteerd.
  3. Catteryzaken
    U moet absoluut geen nieuwe kat introduceren tijdens de behandelperiode of kittens verkopen voordat uitslagen aantonen dat alle katten in uw cattery vrij zijn van Microsporum. U zult uw kattenvereniging op de hoogte moeten stellen. Het is niet toegestaan om shows te bezoeken. Met dekkingen zult u minimaal 6 maanden moeten wachten.
    • We stelden onze kattenvereniging op de hoogte van de uitbraak en toen deze weer over was.
    • We stelden bevriende fokkers op de hoogte, maar spraken tijdens de behandelperiode niet met Jan en alleman over ons probleem. We besloten in de toekomst er open over te zijn om zo anderen te helpen, maar de behandelperiode moest niet bemoeilijkt worden door roddelverhalen, die helaas toch de ronde doen.
    • We wisten dat we fokkatten die we al hadden "besteld" niet konden laten komen en stelden de fokkers op de hoogte, annuleerden vluchten, verschoven datums etc.
    • We wisten dat we de mensen, die al interesse hadden getoond in het kopen van een van onze kittens, niet konden binnenlaten en stelden hen op de hoogte dat ze hun favoriete kitten niet, zoals gepland, konden opzoeken.
    • We stelden kopers ook op de hoogte dat de kittens langer dan 13 of 14 weken bij ons moesten blijven en dat we ze niet zouden verkopen voordat de uitslag van al onze katten negatief zou zijn. We zeiden tegen ze dat we het begrepen als ze van de koop wilden afzien.
  4. Behandeling van mensen
    Ik had een kleine, rode, jeukende, ronde plek op mijn arm, snel nadat we het probleem bij onze katten hadden ontdekt. Omdat ik wekenlang bij de katten moest blijven en hen behandelen, besloot ik tot een systemische behandeling en nam een keer per dag Terbinafine (8 weken lang). Ook smeerde ik Lamisil crème op de plek. Na twee weken was deze verdwenen en ik had verder geen problemen. Mijn man kreeg 20 dagen nadat we met de behandeling van de volwassen katten waren begonnen een plek. Deze werd behandeld met Lamisil crème en verdween na enige tijd. Maar een tijdlang was er een donkere plek te zien en er wordt gezegd dat bij sommige katten de huid donkerder is nadat de ringworm weg is.
    Om uzelf te beschermen, moet u heel zorgvuldig zijn! Gebruik desinfecterende middelen voor uw handen en draag handschoenen. Douche en was uw haar dagelijks met Ketaconazol shampoo. Verschoon uw kleren vaak en was ze met een hygiënisch wasmiddel. Ozoniseer kleren die in aanraking zijn geweest met uw katten.
  5. Plaatselijke behandeling en het wassen van uw katten
    We hebben de vachten van onze katten niet afgeschoren, maar we hoorden dat het in sommige gevallen noodzakelijk was. We hebben onze katten geen bad met Imaverol gegeven, hoewel alle betrokken dierenartsen dat aanraadden. We pasten Imaverol plaatselijk toe, maar hadden niet de indruk dat het de ringworm tegenhield. We hadden meer succes met andere medicijnen, zoals het aanbrengen van Lamisil crème (zoals eerder vermeld) of het gebruik van Canesten spray. Lamisil crème was onze favoriete plaatselijke behandelmethode voor de ringwormplekken, we brachten het twee keer per dag aan. Daartussenin gebruikten we gewone agrimonie balsem. We hadden gehoord dat het succesvol was bij de behandeling van paarden met Microsporum en we zijn ervan overtuigd dat het ook bij katten werkt. Gebruik geen theeboomolie (tea tree oil), want dat is giftig voor katten!
    We begonnen de katten met een Ketaconazol shampoo te wassen (Ketaconazol vernietigt de sporen). Het wordt aanbevolen om de katten tijdens de behandelperiode twee keer per week te wassen. Het wassen van de kittens was vrij eenvoudig, maar het was geen pretje met de volwassen katten. Vooral onze 9 kilo zware kastraat wilde helemaal niet meewerken. We gingen op zoek naar betere manieren om de sporen te verwijderen en lazen over desinfecteren met een spray. We vinden dit een goed idee! Eenmaal per dag spoten we dit op de vacht van de katten en wreven het in de vacht, voordat we de kat in een geozoniseerde kamer plaatsten. Natuurlijk vinden ze het niet erg prettig en u moet ervoor zorgen dat u het niet op hun kop of in hun ogen spuit. Houd uw kat bij zijn nekvel vast en spuit het alleen op zijn rug!!! Overleg dit wel eerst met uw dierenarts. We deden dit ongeveer twee weken lang om zo alle sporen uit de vacht te krijgen.
  6. Gecombineerd systemische behandeling en inenting van katten
    • Inenting
      Een vaccin tegen Microsporum canis werd ontwikkeld door Boehringer Ingelheim. Het heet INSOL DERMATOPHYTON. Twee (soms drie) injecties zijn nodig om ongeveer 10 maanden bescherming te geven. De inenting geneest in de meeste gevallen ook acute besmettingen. Naar alle waarschijnlijkheid zullen de ringwormplekken twee weken na de tweede injectie verdwijnen. Kittens kunnen op zijn vroegst op de leeftijd van 10 weken worden ingeënt en moeten minimaal 1 kg wegen, zogende en zwangere poezen mogen niet worden ingeënt. Het is niet bekend of het de sporen vermindert of alleen maar een uitbraak van de ziekte verhindert. Hoogstwaarschijnlijk het laatste.
    • Systemische behandeling
      Er zijn verschillende producten en we besloten ITRAFUNGOL te nemen, omdat de bijwerking op de lever en nieren niet is zoals bij andere medicijnen. Katten met nier- of leverproblemen moeten niet met Itrafungol worden behandeld. Dat geldt ook voor zogende en zwangere poezen. Itrafungol moet eenmaal per dag worden gegeven, in een dosis van 0,5 mg per kg lichaamsgewicht. U geeft het met drie tussenpozen van 7 dagen met een behandelingspauze van 7 dagen tussen iedere periode.
    • Behandeling van zogende poes en kittens
      Het was een moeilijke beslissing die we moesten nemen: hoewel het niet wordt aangeraden, moesten we de zogende poes behandelen omdat zij na enige weken symptomen van ringworm vertoonde en we het risico van een ernstige infectie bij haar negen kittens, met wiens behandeling ook eerder moest worden begonnen, niet konden riskeren. We wachtten totdat de kittens vast voedsel aten en gaven de eerste inenting pas aan de moederpoes toen de kittens negen weken oud waren. Ze kreeg ook een kleinere dosis Itrafungol om overdosering bij de kittens (die ook Itrafungol kregen) te vermijden. Ook waren de tussenpozen van Itrafungol anders dan die van de kleintjes en korter dan aanbevolen. We gave de kittens Itrafungol vanaf hun 8ste levensweek (gewicht minimaal 1 kg), later kregen zij net als de volwassenen hun injectie tegen dermatofyten. We hadden problemen met het combineren van het voorkomen van en de behandeling tegen ringworm en de inentingen tegen het feline herpes-, calici- en panleukopeniavirus - waarvan we vonden dat deze niet achterwege moesten blijven - op een manier dat dit niet te veel voor het gestel zou worden. Met de hulp van onze dierenarts waren we in staat de best mogelijke oplossing te bedenken en gelukkig was dit nest het sterkste en gezondste dat wij ooit hadden en ondergingen alle kittens het zonder enig probleem.


    • Ons behandelplan voor de volwassen katten:
      • Dag 1: Eerste injectie met Insol
      • Dag 6-12: Eerste zevendaagse behandeling met Itrafungol
      • Dag 14: Tweede injectie met Insol
      • Dag 20-26: Tweede zevendaagse behandeling met Itrafungol
      • Dag 28: Eerste monster
      • Dag 38: Uitslag eerste monster: Twee volwassenen vrij van Microsporum, een kat met een kleine hoeveelheid sporen, een kat met een gemiddelde hoeveelheid sporen
      • Dag 34-40: Derde zevendaagse behandeling met Itrafungol
      • Dag 46: Tweede monster
      • Dag 66: Uitslag tweede monster: Alle volwassenen vrij van Microsporum
      Ons behandelplan voor de negende kittens en de zogende poes:
      • Dag 1-5: Eerste vijfdaagse behandeling van de kittens (7 weken oud) met Itrafungol (10de dag van het behandelplan van de volwassenen)
      • Dag 6: Eerste inenting van de kittens (8 weken oud) tegen het feline herpes-, calici- en panleukopeniavirus
      • Dag 8-9: Eerste tweedaagse behandeling van de zogende poes met Itrafungol
      • Dag 10-14: Tweede vijfdaagse behandeling van de kittens met Itrafungol
      • Dag 12: Eerste injectie met Insol bij de zogende poes
      • Dag 20: Eerste injectie met Insol bij de kittens (10 weken oud)
      • Dag 22-27: Derde zesdaagse behandeling van de kittens met Itrafungol
      • Dag 27: Tweede injectie met Insol bij de zogende poes
      • Dag 27-30: Tweede vierdaagse behandeling van de zogende poes met Itrafungo
      • Dag 34: Tweede injectie met Insol bij de kittens (12 weken oud)
      • Dag 37: Eerste monster
      • Dag 38: Tweede inenting van de kittens (13 weken oud) tegen het feline herpes-, calici- en panleukopeniavirus
      • Dag 39-43: Vierde vijfdaagse behandeling van de kittens en de zogende poes met Itrafungol
      • Dag 57: Uitslag eerste monster: Zogende poes en kittens vrij van Microsporum

We hadden het geluk dat we geen nare reacties kregen van zowel bevriende fokkers als van de kittenkopers (behalve een, die van haar dierenarts te horen kreeg dat we nooit van dit probleem zouden afkomen) die we op de hoogte stelden. Bevriende fokkers waren heel behulpzaam tijdens die periode en hadden bijna elke dag e-mailcontact met hen. De kittenkopers waren ook heel erg aardig en hadden vertrouwen in ons.

De "Microsporum periode" was het moeilijkste dat we ooit hadden doorgemaakt. Er waren dagen dat ik dacht dat ik het niet langer aankon. Het was niet alleen lichamelijk extreem vermoeiend, maar ik voelde me altijd verdrietig om wat ik mijn katten elke dag moest laten doormaken. Ik ben heel blij dat al mijn katten nog steeds normaal en sociaal zijn en nog steeds van me houden. En u kunt zich niet voorstellen hoe blij we waren toen bleek dat we de infectie onder controle hadden en we goede testuitslagen kregen. Al onze kittens vonden een goed onderkomen en gingen "vrij van ringworm" bij ons weg.

Ik wil mijn vrienden van de catteries Yovimba, Merryborn, S*Manitou, S*Ramsekatten en S*Silveronyx bedanken voor het lezen en beantwoorden van lange, dagelijkse e-mails tijdens de quarantaineperiode. Ze gaven me de kracht om door te gaan. Een speciaal dankwoord is voor Misha Peersmans van The Dorsai, die me met woord en daad hielp en met informatie kwam over behandelmethoden, homeopathische middelen, een heleboel andere dingen en me in leven hield.



Sibylle Nagel, Maart 2010.

Maine Coon Cattery of Grey Gables
www.greygables.de